|
و چقدر سخت است , که این عزیزترین عید را بدون آن عزیزترین غایب از نظر بگذرانیم…
چرا دوسم نداری؟ چرا می خوای من و تو بی کسی جا بزاری؟ بهم بگو چه جوری می خوای رو این همه خاطره ها پا بزاری؟ بهم بگو عزیزم چرا من و مثل گذشته ها دوست نداری؟؟؟ چرا غریبه شدی؟؟؟ اگه یه روز نباشی توی شبام دیگه ستاره ای نمی مونه! اگه بری می دونم غم چشات همه زندگیم و می سوزونه بدون تو می میرم کسی اخه مثل تودردم و نمی دونه بدون تو نمی شه خدا کنه یه روزی مثل گذشته ها تو ی چشام نگا کنی خدا کنه دوباره بیای و باز من و عاشقونه نگا کنی بدون تو نمی شه یه لحظه هم دیگه زندگی رو تجربه کرد بدون تو می میرم کجا می خوای که بری؟ کجا می خوای کسی مثل من پیدا کنی؟ بهم بگو عزیزم مگه می شه توی چشم کسی نگا کنی؟؟؟ بگو مگه می تونی کسی رو مثل من عاشقونه صدا کنی؟ بگو مگه می تونی تو ذکر زندگیمی تو عشق و زندگیمی تو تنها یادگاره روزای عاشقیمی خدا کنه بمونی نرو نرو عزیزم جدایی خیلی سخته من و به گریه ننداز نگو تمومه این بار نگو خدانگهدار
شاید فراموشت شدم شاید دلت تنگه برام شاید بیداری مثل من به فکر اون خاطره ها شاید تو هم شب که میشه میری به سمت جاده ها بگو توام خسته شدی مثل من از فاصله ها با هر قدم برداشتنت فاصله بینمون نشست لحظه ای که بستی درو شنیدی قلب من شکست یادت بیار که من کی ام، اون که میمیره برات اونی که دل نداره برگی بیوفته سر راهت نمیتونم دورت کنم، لحظه ای از تو رویاهام تو مثل خالکوبی شدی تو تک تک خاطره هام هرچی داری تو دور میشی از من که میمیرم برات از منی که دل ندارم برگی بیوفته سر رات بگو من از کی بگیرم حتی یه بار سراغتو دارم حسودی میکنم به آیینه ی اتاق تو کاش جای آیینه بودم هرروز تورو میدیدمت اگر که بالشت بودم هر لحظه میبوسیدمت
بخوام از تو بگذرم ، من با یادت چه کنم
یادش بخیرتو دبستان زنگ تفریح که تموم می شد، مامورای آبخوری دیگه نمی ذاشتن…آب بخوریم شبا بیشتر از ساعت ۱۲ تلویزیون برنامه نداشت سر ساعت ۱۲ سرود ملی و پخش میکرد و قبل از شروع برنامه یه مجری میومد،اولش شعر می خوند بعد هم برنامه ها رو پشت سر هم اعلام میکرد...آخرشم می گفت شما روبه دیدن فلان برنامه دعوت می کنم.. تو نیمکت ها باید سه سرمونو می گرفتیم جلوی پنکه می گفتیم: آ آ آ آ آ آآآآآ ولی نوک مداد قرمزای سوسمار نشانُ که زبون میزدی خوش رنگ تر میشد. کاغذ باطله و نون خشکه میدادیم به نمکی ، نمک بهمون میداد بعدش هم نمک یددار اومد که پیشرفت کرده بود نمک ید دار میداد، تابستونها هم دمپایی پاره میگرفت جوجه های رنگی میداد. خانواده آقای هاشمی رو که میخواستن از نیشابور برن کازرون، تو کتاب تعلیمات اجتماعی ! موقع امتحان باید بین خودمون و نفر بغلی کیف میذاشتیم رو میز که تقلب نکنیم. پیک نوروزی که شب عید میدادن دستمون حالمونو تا روز آخر عید میگرفتن ! شیشه های همه خونه ها چسب ضربدری داشت. زنگ آخر که می شد کیف و کوله رو مینداختیم رو دوشمون و منتظر بودیم زنگ بخوره یک مدت از این مداد تراش رو میزی ها مد شده بود هرکی از اونا داشت خیلی باکلاس بود. دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده سواد داری؟ ماه رمضون که میشد اگه کسی می گفت من روزه ام بهش میگفتیم: زبونتو در بیارببینم راست میگی یا نه ! پاک کن های جوهری که یه طرفش قرمز بود یه طرفش آبی بعد با طرف آبیش میخواستیم که خودکارو پاک کنیم، همیشه آخرش یا کاغذ رو پاره می کرد یا سیاه وکثیف می شد !
|
About
خدایا ازعشق امروز من چیزی برای فردا بگذار نگاهی... یادی... تصویری... خاطره ای... برای آن هنگام كه فراموش خواهیم كرد كه روزگاری چقدر عاشق بودیم. Archivesاسفند 1393تیر 1393 خرداد 1393 فروردین 1393 اسفند 1392 بهمن 1392 دی 1392 آذر 1392 مهر 1392 مرداد 1392 فروردین 1392 اسفند 1391 بهمن 1391 دی 1391 آبان 1391 مهر 1391 شهریور 1391 مرداد 1391 تیر 1391 خرداد 1391 اردیبهشت 1391 فروردین 1391 اسفند 1390 Authorsسودهفراموشی رمز عبورنام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید. ثبت نام کاربراندر چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید نظرات کاربراندیدگاه خود را با ما در میان بگذارید |
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید